خداوند متعال در آیات قرآن کریم مطالبی را به انسان ها گوشزد می فرماید. خداوند در آیه ۴۲ سوره مبارکه انعام می فرماید: ما به سوی امت های قبل از تو ارسال رُسُل داشتیم. ما امت های قبل را با تهیدستی، سختی، رنج و بیماری مواخذه کردیم؛ بلکه آن ها سراغ تضرع بروند.
در آیه بعد خداوند متعال گِله می کند: وقتی امتی دچار گرفتار بلا می شوند، چرا سراغ تضرع و دعا نمی روند؟ ولی دلهاشان را قساوت فرا گرفته و شیطان کردار زشت آنان را در نظرشان زیبا جلوه نموده است.
در آیه بعد می فرماید: پس چون آنچه به آن ها تذکر داده شد همه را فراموش کردند، ما هم ابواب هر چیز را به روی آنها گشودیم تا چون به نعمتی که به آنها داده شد شادمان و مغرور شدند ناگاه آنها را (به کیفر اعمالشان)گرفتار کردیم و آن هنگام (خوار) و ناامید گردیدند.
بنابراین یکی از کارهایی که خداوند از ما خواسته است تضرع به درگاه اوست. خداوند متعال می تواند گرفتاری های بشر را برطرف کند؛ اما گاهی اگر به بشر رحم کند و گرفتاری آن ها برطرف کند، طغیان و لجاجت می کنند.
در انواع و اقسام گرفتاری ها مانند خوف، گرسنگی، مشکلات اقتصادی و سلامتی توقع خود خداوند این است که بندگانش به سوی او روی بیاورند و به درگاهش تضرع کنند.
