خداوند متعال در آیه ۱۱۵ سوره طاها گزارش داده است که از آدم ابوالبشر که به توصیه امام رضا علیه السلام بعضاً در قرآن که از آدم نام برده می‌شود خودتان را به عنوان بنی آدم مورد خطاب قرار دهید. این آیه یک نکته ای را به ما متذکر می شود و آن این است که خداوند می فرماید: ما با آدم ابوالبشر عهد و پیمان بسته بوریم و به او انذار و هشدار داده بودیم که ابلیس دشمن توست ولی چرا با این همه هشدار باز هم شیطان برای آدم مسلط شد؟ قرآن کریم می‌فرماید: چون انسان فراموش کار است و یادش می‌رود. و چون آدم ابوالبشر عزم و اراده جدی نداشت، اراده و عزم یک امر درونی است و این نسیان آدمی بود که او را فریب داد. انسان وقتی دچار نسیان و فراموشی می‌شود در دست شیطان و در فضای شیطان قرار می‌گیرد و شیطان هر برنامه‌ای که دارد بر سر آدمی می‌آورد. ولی آنچه که انسان را از نسیان و از شر شیطان در امان نگاه می‌دارد ذکر است، ذکر موجب دوری از نسیان می‌شود. خداوند ربّ ماست و نیازهای ما را هم مرتفع کرده است. آدمی در دنیا مشغول بازی است و دست از بازی برنمی‌دارد. بنابراین اگر ما نسبت به ذکر‌ها شاکر و قدردان نباشیم، در زمین شیطان بازی خواهیم کرد. قرآن ذکر است و ما باید نسبت به آن شاکر باشیم و از او غافل نباشیم. نماز هم ذکر است و بالاترین ذکر نماز است.

پخش